അറിയാതെ എപ്പോഴോ

അറിയാതെ എപ്പോഴോ
മനസിൻെറ  തന്ത്രിയിൽ
നിന്നോർമ്മകൾ
മുട്ടി  വിളിച്ചിരിക്കാം

അറിയാതെ എപ്പോഴോ
പ്രണയാർദ്ര മിഴികൾ
ചുടുചുംബനത്താൽ
നിന്നെ പൊതിഞ്ഞിരിക്കാം

അറിയാതെ എപ്പോഴോ
നിൻ ഹൃദയത്തിലെത്തി
ഒരു നൊമ്പരക്കിളിയായ്
ചിറകടിച്ചിരിക്കാം

അറിയാതെ എപ്പോഴോ
നിൻ നിഴൽ നോക്കി
അരയാൽമരം ചുറ്റി
തളർന്നിരിക്കാം

അറിയാതെ  എപ്പോഴോ
നനഞ്ഞൊരാ മഴയിൽ
നിൻെറ  ആലിംഗനം
പതിഞ്ഞിരിക്കാം

അറിയാതെ എപ്പോഴോ
പുസ്തകത്താളിൽ
നിൻ മുഖചിത്രം
വരച്ചിരിക്കാം

അറിയാതെ എപ്പോഴോ
കാണാമറയത്തു
രണ്ടിണക്കിളികളായ്
പാറിപ്പറന്നിരിക്കാം

അറിയാതെ എപ്പോഴോ
പ്രണയിനിയായി
നിൻെറ  സിന്ദൂരം
അണിഞ്ഞിരിക്കാം

അറിയാതെ എപ്പോഴോ
നിൻ വിരൽത്തുമ്പാലെ
അഹല്യയായി
പുനർജനിച്ചിരിക്കാം

അറിയാതെ എപ്പോഴോ
ബാധിച്ച  നരകൾ
 പ്രണയത്തിൻ
ബാക്കിപത്രം ആയിരിക്കാം

അറിയാതെ എപ്പോഴോ
നിൻെറ മൗനങ്ങൾ
കണ്ണീരിൽ ചാലിച്ചു
കവിതയായ്....കുറിച്ചിരിക്കാം 

ചിതറിപോയൊരു ബാല്യം

ഉടഞ്ഞു വീണ
കുപ്പിവളകളിൽ
ചിതറിപോയൊരു
ബാല്യം

ആ ചീളുകളിന്നും
കുത്തിനോവിക്കുമ്പോൾ
തിരികെ തരില്ലേ
നിൻെറയാ  ചൂട്

അടുക്കളയിലെ
കരിപിടിച്ച മൂലയിൽ
നീ ഇറ്റിറ്റു തന്നു
വാത്സല്യവും

വിയർപ്പു മണമുള്ള
നിൻ മടിയിൽ കിടന്നു
കേൾക്കട്ടെ ആ കഥകൾ

പുനർജനിച്ചോട്ടെ
നിന്നിലൂടെ
കളഞ്ഞു പോയ
ആ കളിപ്പാട്ടം നേടാൻ

മോഹം

അണയുമീ ജീവന്
ശ്വാസമായി
നീ എന്നോ കുറിച്ചിട്ട
വരികൾ

അണപൊട്ടി പായുന്ന
കണ്ണീർ ദ്രവിച്ചതു
നീ തന്ന സ്വപ്‌നങ്ങളോടെ

മങ്ങിത്തെളിയുന്ന
കണ്ണുകളിൽ
മഴവില്ലിൻ നിറമായി
പിന്നെയും പ്രതീക്ഷ

ഏറെ ദൂരം താണ്ടി
മടങ്ങുമ്പോൾ
എല്ലാം മറന്നിട്ട്
വീണ്ടും
നിൻെറ
പുസ്തകത്തിലെ
മയിൽ‌പീലിയായി
പെറ്റുപെരുകിടാൻ
മോഹം

സെപ്റ്റംബർ

ഇളം തണുപ്പും
നിറങ്ങളും
പ്രതീക്ഷകളും
തരുന്ന
സെപ്റ്റംബർ
പ്രണയിക്കാനും
സ്നേഹിക്കപ്പെടാനുമുള്ള
തന്ത്രപ്പാടിൽ
പകലിന്റെ മുറിവുകൾ
ചേർത്തുണക്കാൻ
രാവിന്റെ നിശബ്ദത
പോരാതെ ആയി
എല്ലാം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴും
ഓർമ്മകൾക്ക്
ഏഴുനിറം
എത്തിച്ചേരേണ്ടവർക്ക്
വഴി തെറ്റില്ലത്രേ
പ്രതീക്ഷയുമായി
മറ്റൊരു
പുലരി 💕

നിന്നെ ഞാനറിയുന്നു

അകലെയെങ്കിലും
നിന്നെ ഞാനറിയുന്നു

ഭൂമി-നക്ഷത്രങ്ങൾ തൻ
ദൂരമുണ്ടെങ്കിലും
രാത്രി-പകലിലെ
ദൈർഘ്യത്തിലും
ഞാൻ ഓർക്കുന്നു
നിൻെറ  വരികൾ
എനിക്കെന്നും പ്രീയം

മരവിച്ച മഞ്ഞുമലകളിൽ
എൻെറ സ്വപ്‌നങ്ങൾ
തണുത്തുറയുമ്പോൾ
വസന്തത്തിൻെറ
താഴ്വരയാകുന്നു
നിൻെറ വാക്കുകൾ

ഒന്ന് മാത്രം പറയെട്ടെ
നിന്നെ ഞാനറിയുന്നു

നീ ഈ വഴി വീണ്ടും വന്നുവോ??

നീ ഈ വഴി
വീണ്ടും വന്നുവോ??

നഷ്ടമായ
പൂക്കാലത്തിൻെറ
സുഗന്ധവും പേറി
ആരും കടന്നു വരാത്ത
വരാന്തയിൽ
നിൻ നിഴൽ കണ്ടു
സുഖമുള്ള കിനാവിൻെറ
നനവ് ഞാനറിഞ്ഞു

കടത്തുതോണിയിൽ
പാട്ടിൻെറ
ചാറ്റൽ മഴയുടെ
ഈണം
എൻെറ  മനസിലും
ഓളങ്ങളായ്

ആ കടവിലേക്ക്
ഓടിയടുക്കുവാൻ
കൈപിടിച്ചു
തുഴയാൻ
നീ ഈ വഴി
വീണ്ടും വന്നുവോ?

അനാഥമായൊരു കാലം

മനസിലെ
കുടുക്കുകൾ
ഓരോന്നായി
അഴിച്ചപ്പോൾ
അസ്വസ്ഥരായി
ചിത്രശലഭങ്ങൾ
തിരക്ക് കൂട്ടി

ആത്മാവിൽ
വിരഹത്തിൻെറ 
ചിതയെരിഞ്ഞപ്പോൾ
ഓർമ്മകളിൽ
അനാഥമായൊരു
കാലം
വിറങ്ങലിച്ചു

കണ്ണിൽ കത്തിപ്പടരും
ഇരുട്ടിൽ
കൂടണയാൻ
കുഞ്ഞാറ്റക്കിളികൾ
വെമ്പുമ്പോൾ
ഒരിക്കൽ പൊതിഞ്ഞു
സൂക്ഷിച്ച ഗർഭപാത്രം
തേടി
ആത്മാവ്
 വീണ്ടും തേങ്ങി......

കണ്ണീരിന് ഉപ്പ് നിറം

അറിയാതെ
എപ്പോഴോ
ഉള്ളിൻെറ  ഉള്ളിൽ 
എന്നോ വിരിഞ്ഞൊരു
പ്രണയം

നിൻെറ  ആത്മാവിനെ
ചുംബിച്ചു കൊതിവരാത്ത
ചുണ്ടുകൾക്ക്
പറയാൻ ഏറെ

നിൻെറ  കത്തുന്ന കണ്ണുകൾ
കാന്തം പോൽ വലിച്ചപ്പോൾ
ആ സ്നേഹത്തിൻെറ
ആഴമറിയാൻ
മധുരമറിയാൻ
തിടുക്കമായി

ഇന്ന് വിരഹതന്ത്രിയിൽ
കരളിലെ തടങ്കലിൽ
ഒഴുകുന്ന
കണ്ണീരിന്
ഉപ്പ് നിറം

അടർന്നു വീഴട്ടെ ഈ ഞാനും

ഇനി വേണ്ട
പൊള്ളയാം
സ്വാന്തനവാക്കുകൾ
മുൾമുനയോടവ
കാതിൽ പൊടിയും
ലോലമാം ഹൃദയം
നീറുമ്പോൾ
വീണ്ടും കപടമായ്
തലോടി നോവിക്കല്ലേ

വയ്യ
ഇനിയുമെൻ പാടുകൾ
പടർത്തിടാൻ
ഓടിയെത്തി-
പെയ്തെന്നു കാട്ടി
തിരിച്ചുപോയ
മഴയാണ് നീ

മുറിഞ്ഞ മനസുമായ്
തൂലികയിൽ
കൊഴിയുന്ന
അക്ഷരങ്ങൾക്കൊപ്പം
അടർന്നു വീഴട്ടെ
ഈ ഞാനും

പറന്നുയർന്നിടാം മറുപടിയുമായ്

വാക്കുകളുടെ
ഒറ്റപെട്ട തുരുത്തിൽ
നിന്നും
അക്ഷരക്കൂട്ടുകളാൽ
കവിതയിൽ
കോർത്തു വെച്ചിടാം
ഇനി
ഹൃദയങ്ങളെ

അനഘമാം നിമിഷത്തിൽ
ഹൃദയസ്പന്ദം
ജീവനിൽ മുറുകുമ്പോൾ
പാതിനനഞ്ഞ തൂവലാൽ
തലോടിടാം

അടഞ്ഞ കിനാവിൻെറ
താഴും തുറന്ന്
വീണുടഞ്ഞ മോഹങ്ങളും
വീണ്ടെടുത്ത
വിചാരങ്ങളുമായി
പറന്നുയർന്നിടാം
മറുപടിയുമായ്......

എൻ സ്വപ്‌നങ്ങളെങ്കിലും

രാവിൻെറ
ശോകത്തിൽ
നിറകണ്ണുകളോടെ
നിൽക്കേ
തീരാ ദുഃഖത്തിൻെറ
ഭാരവും പേറി
നിള പിന്നെയും
നിറഞ്ഞൊഴുകി

ചെമ്മണ്ണിൻ ഗന്ധം
കലർന്ന കവിതയിൽ
ഭൂമിഹൃദയം പിടഞ്ഞു
പൂർവ്വകർമ്മങ്ങളും
മുൻവിധികളും
മുന്നിലെത്തി
താണ്ഡവമാടി
അനന്തബിന്ദുവിൽ
അലിഞ്ഞിടാൻ
വെമ്പുമ്പോൾ
സ്വീകരിക്കില്ലേ
നീ
എൻ
സ്വപ്‌നങ്ങളെങ്കിലും

സൗഹൃദങ്ങൾ

ഖനിയോളം
സൂക്ഷ്മതയോടെ....
വിശ്വാസത്തിൻെറ
പട്ടുനൂലിൽ
പൊതിഞ്ഞു
ഹൃദയത്തിൻെറ
ആഴത്തിലെ
അറയിൽ
മണിച്ചിത്രതാഴിട്ടു
പൂട്ടി
ഭൂതം
നിധി കാക്കും
പോലെ
എത്രയോ
ഭാഗ്യം ചെയ്ത
സൗഹൃദങ്ങൾ

സ്വസ്ഥമായി ഒന്നുറങ്ങുവാൻ

ഏതോ ഒരു
കടലലയിൽ
തീരേണ്ടതാണോ
ഈ പ്രണയം ??

നിൻെറ  കാല്പാടുളളിൽ
എന്നെ തന്നെയല്ലേ
എണ്ണിത്തുടങ്ങിയത്???
എന്നിൽ തുടങ്ങി
നിന്നിൽ ഒടുങ്ങുവാൻ....

തിരിച്ചു നടക്കാനാകാതെ
വഴികളും തീരവും
കരയുമ്പോൾ
കുറച്ചു നേരം
കൂടെയിരിക്കുമോ??????
പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയ
കഥ ഒന്ന് മുഴുമിപ്പിക്കാൻ
........................................

പിന്നെ
സ്വസ്ഥമായി
ഒന്നുറങ്ങുവാൻ 

ഓർമ്മകളുടെ തേരോട്ടം

സന്ധ്യ
തട്ടിതൂവുമ്പോൾ
ജനലരികിൽ
തലചേർക്കും
പിന്നെ
ഓർമ്മകളുടെ
തേരോട്ടം

തേടിനടന്നതും
കളഞ്ഞു പോയതും
നഷ്ടപ്പെട്ടതും
ചിതലരിച്ചെല്ലാം
മടങ്ങും മുമ്പേ
മനസ്സിൽ ഒരാഗ്രഹം
ഒന്നൂടെ നിന്നെ
കാണണം

പാതിനനഞ്ഞ
ആ അന്തിമഴയുടെ
മറവിൽ
ഒന്നൂടെ വാരിപുണരണം
തനിച്ചല്ലെന്നു
വീണ്ടും
മനസിനെ പറഞ്ഞ്
പറ്റിക്കാൻ..

നിൻെറ ഓർമ്മകൾ

എൻെറ വരികളിൽ
നീ അക്ഷരങ്ങൾ മാത്രം
തിരഞ്ഞപ്പോൾ
ചിതറിവീണ
മഷിത്തുള്ളികളിൽ
വിറങ്ങലിച്ചതു
എൻെറ
പ്രണയമായിരുന്നു...

ഏറെ ഒന്നും
എഴുതിയില്ലെങ്കിലും
കോറിയിട്ടതെല്ലാം
നിൻെറ  ഓർമ്മകൾ
പൂരിപ്പിച്ചു.....................

നിനക്കൊന്നും
ഓർമ്മകാണില്ല
അന്ന് കാണാഞ്ഞത്,
കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചത്!
ഇനിയും നീ
കാണുന്നതെങ്ങനെ?

ചുവരെഴുത്ത്

ഞെട്ടറ്റ പൂവിലും
മൊട്ടിട്ട മോഹങ്ങൾ
മുട്ടി തുറന്നു
മനസ്സിൻെറ  വാതിൽ

കാല്പാടുകളും
കല്പടവും
തണലേകിയ
മരങ്ങളും
കലർപ്പില്ലാത്ത സ്നേഹവും
മധുരമാം ഓർമ്മകൾ

നിയുക്തമാം നിയോഗങ്ങൾ
പൂർത്തിയാക്കി
കാലം കൊഴിഞ്ഞപ്പോൾ
പ്രണയം വിരിയിച്ച
വിപ്ലവവസന്തങ്ങളുടെ
ചുവരെഴുത്ത്
മാത്രം
ബാക്കിയായി

നഷ്ടം

ഞാൻ കേട്ട
പ്രണയത്തിൻെറ  സംഗീതം
നിൻെറ  മൗനമായിരുന്നു
എൻെറ  പ്രണയവും
നിൻെറ  മൗനത്തോടായിരുന്നു

പറയാതെ പോയ വാക്കുകളും
കാണാതെ പോയ
ഭാവങ്ങളും
ഒളികണ്ണുകളിൽ
കണ്ട സ്വപ്നവും
ആ നിശ്വാസങ്ങളും
മടുക്കാത്ത
കാത്തിരിപ്പും
ഇന്നെനിക്കു
സ്വന്തം അല്ലെങ്കിൽ.....

ഇന്ന് എൻെറ
ഏറ്റവും വലിയ
നഷ്ടം  "നീയാണ് !!

ഏടുകൾ

മനസിൻെറ
പടിപ്പുരയിൽ
അലസമായി
കടന്നു പോകുന്ന
കാലചക്രത്തെ
ഒരു വിങ്ങലോടെ
ചിലപ്പോൾ
പിടിച്ചു നിർത്താറുണ്ട്
ചെറിയതിരുത്തലോടെ
സൗഹൃദത്തിന്റെ
പുത്തൻ ഏടുകൾക്കായ്‌
വാതിൽ തുറന്നിടാറുണ്ട്!!

മറന്നു വെച്ചതോ?

കിന്നാരം പറഞ്ഞിരുന്നു
നേരം പോയത്
അറിഞ്ഞതേ ഇല്ല...
നിൻെറ  നെഞ്ചിലെ ചൂടേറ്റു
ഒന്ന് മയങ്ങിപ്പോയി..

എപ്പോഴാണ്
പുറത്ത് മഴ
തോർന്നത് ???
നീ പോകുമ്പോൾ
കുട
കൊണ്ട് പോയില്ലേ ?

എന്നും എന്തേലും
മറന്നു വെയ്ക്കുക
നിനക്ക് പതിവായിരിക്കുന്നു

ഈ ചങ്ങല
എൻെറ  കാലുകളെ
വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു
എന്തേ !!
ഇതും നീ
മറന്നു വെച്ചതോ?

നിനക്കായി

കണ്ണിൽ
നോക്കിയപ്പോൾ
പാറിയതെൻെറ  മനസ്സല്ലേ??
മിണ്ടിയപ്പോൾ
തുടിച്ചതെൻെറ ഹൃദയമല്ലേ?

മുടിയിഴകളെ നീ
കോതിയൊതുക്കുമെന്നും
പിന്നെ നെഞ്ചോട്‌
ചേർത്തെന്നെ
കിന്നരിക്കുമെന്നും
ആശിച്ചതല്ലേ??

ഏതോ സമയം
കൊല്ലാൻ
നീ കണ്ടൊരു ആയുധമാണ്
ഞാനെന്നു
തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും ......

ഈ ഹൃദയം
എന്തേ ഇങ്ങനെ
പിടയുന്നു
നിനക്കായി

ഇഷ്‌ടം

ഞാനും
നിന്നെ
ഇഷ്ടപെട്ട്
തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു

നിൻെറ  ഇഷ്ടം
മൗനങ്ങളിൽ
നീ പൊതിഞ്ഞു
സൂക്ഷിക്കും പോലെ
എൻെറ  ഇഷ്ടവും
ഈ വരികളിൽ
ഞാൻ
ഒളിപ്പിക്കുന്നു

അതിൻെറ  ഭംഗി
ഒട്ടും
കളയാതെ
എടുത്തു കൊൾക
ഇത് നിനക്കുള്ള
എൻെറ  വരികൾ

പഴയകിനാക്കൾ

ഇനിയും
എത്ര
വിനാഴികകൾ
ദൂരങ്ങൾ താണ്ടി
എന്നരികിൽ
എത്തുവാൻ

നിൻെറ  കാൽപാടുകളിൽ
കരിയിലകൾ വീണുറങ്ങുന്നു
എന്നെയും കൂട്ടിന്
വിളിക്കുന്നു

ഉണങ്ങിയ ചില്ലയെ വിട്ടു
ആ കുഞ്ഞിക്കിളിയും
പറന്നുപോയി

പഴയകിനാക്കൾ
ഇടവഴിയോരത്തു
പതിവ് തെറ്റാതെ
ഉലാത്തുന്നു

ഇവിടെ ഇതാ
നിഴലും
മഴനനഞ്ഞ മരങ്ങളും
പകയില്ലാത്ത രാവും
പിന്നെ ഈ ഞാനും!!

ഈ ലോകം എത്ര ചെറുതാണ്

നീ എന്നരികിലും
ഞാൻ നിന്നരികിലും
എത്തുമ്പോൾ

നമ്മുടെ പ്രണയത്തിൻെറ
മുന്നിൽ

ഈ ലോകം
എത്ര ചെറുതാണ്